CCV 2017-08-31T14:52:40+00:00

CCV

Samen met partners en klanten werkt CCV aan de ontwikkeling van bijzondere betaalervaringen. Zij kennen de markt als geen ander, waardoor ze niet alleen goed weten wat nu mogelijk is, maar ook straks.

Het is de ambitie om in een wereld waarin steeds meer online plaatsvindt, bijzondere betaaloplossingen en -ervaringen te bieden. Oplossingen en ervaringen waarmee ze het de klanten mogelijk maken hun klanten te binden met complete e-commerce- en m-commerce-diensten.

CCV is betrokken – bij u en bij de samenleving. Zij zetten zich in voor een duurzame toekomst en houden rekening met mens en milieu. Daarnaast is CCV donateur van de Bridge to Liberation Experience. De sponsordoelen van CCV dienen altijd een algemeen en overwegend nationaal belang.

CCV

Samen met partners en klanten werkt CCV aan de ontwikkeling van bijzondere betaalervaringen. Zij kennen de markt als geen ander, waardoor ze niet alleen goed weten wat nu mogelijk is, maar ook straks.

Het is de ambitie om in een wereld waarin steeds meer online plaatsvindt, bijzondere betaaloplossingen en -ervaringen te bieden. Oplossingen en ervaringen waarmee ze het de klanten mogelijk maken hun klanten te binden met complete e-commerce- en m-commerce-diensten.

CCV is betrokken – bij u en bij de samenleving. Zij zetten zich in voor een duurzame toekomst en houden rekening met mens en milieu. Daarnaast is CCV donateur van de Bridge to Liberation Experience. De sponsordoelen van CCV dienen altijd een algemeen en overwegend nationaal belang.

Als vaste partner van Bridge to Liberation Experience pakt Het Gelders Orkest de herdenking van de Operatie Market Garden en de Slag om Arnhem opnieuw groots aan. Net als vorig jaar verzorgt het orkest samen met bekende artiesten het muzikale programma op het drijvende podium onder de brug.

Cor van de Velden (86), CCV:

“Ondernemen is durven én goed om je heen kijken”

Een interview door Nicole Beaujean.

Vrijwel elke consument gebruikt dagelijks een van de producten of diensten van CCV. Wie kan er nog een etmaal zonder pinpas of ov-chipkaart? Toch weet lang niet iedereen dat achter deze techniek een internationaal bedrijf schuilgaat, marktleider in betalingsverkeer, met hoofdkwartier aan de Westervoortsedijk. CCV is ook dit jaar sponsor van de Bridge to Liberation Experience.

 

We nemen plaats aan een met papieren bezaaide tafel. Niets lijkt erop dat Cor van de Velden (86) met pensioen is. Zesenveertig jaar geleden was hij de naamgever van Computercentrum C. van de Velden (CCV): “Ik ben begonnen als assistent-accountant bij een middelgroot kantoor in Hilversum, waar ik geboren ben. Negen jaar heb ik daar gewerkt, tot ik solliciteerde bij Heidemij en werd aangenomen. De ambtelijke sfeer beviel mij in z’n geheel niet. Daar ben ik dus niet lang gebleven.”

 

Automatisch boekhoudprogramma

“Toen in Oosterbeek een accountantspraktijk te koop kwam, besloot ik voor mezelf te beginnen. Via connecties met Shell kwamen er steeds meer klanten. De praktijk groeide gestaag, maar de grote doorbraak kwam toen ik lucht kreeg van een nieuw, automatisch boekhoudprogramma uit Amerika, waar veel benzinestations mee gingen werken. Dit zogenoemde EKW-systeem was het begin van het CCV-imperium zoals dat nu nog bestaat.”

 

Overvallen op benzinestations

“In 1971 kregen we zelf ons eerste eigen computersysteem, dat praktisch een hele kamer in beslag nam. Om alle licentiehouders van het EKW-systeem te bezoeken reisde ik door heel Europa en deed overal bruikbare ervaringen op.
Ons voortvarende team bij CCV hield de marktontwikkelingen scherp in de gaten en had al snel door dat betaalautomaten de toekomst hadden. Door de overvallen op benzinestations was de behoefte aan elektronisch betalen (dus minder kasgeld) hier groot. Daarom werden bij benzinestations de eerste pinautomaten geïnstalleerd en pinbetalingen gedaan.”

Durver en aanjager

“Ik heb altijd een neus gehad voor nieuwe ontwikkelingen, om trage of achterhaalde systemen te vervangen. Ik hoefde me nooit bezig te houden met de achterliggende techniek, dat deed het technische team. Als entrepreneur ben ik een durver, maar ook een aanjager: mensen krijgen bij CCV de kans om zich te bewijzen. Omdat wij internationaal georiënteerd waren, keken we de kunst af bij bedrijven in Amerika, Engeland, Duitsland, Zweden, Zwitserland. Dát is ondernemen volgens mij: durven en goed om je heen blijven kijken.”

 

Moreel kompas

Cor van de Velden houdt zich op zijn oude dag niet meer bezig met de bedrijfsvoering, maar is nog steeds zeer geïnteresseerd in het beleid op het gebied van verantwoord en duurzaam ondernemen. “Ethiek staat bij CCV hoog in het vaandel. Hoe ga je om met je medewerkers en met je klanten? Welke invloed hebben onze bedrijfsmatige beslissingen op mens en milieu? Het is belangrijk om op je moreel kompas te varen.”

 

Foto: Rens Plaschek

#MyBridge2

“Welke invloed heeft oorlog op jou leven?”

“De voortdurende dreiging heeft op mij de meeste indruk gemaakt”

Cor van de Velden was negen jaar toen de oorlog begon. Hij heeft nog veel herinneringen aan de jaren ’40-’45.

“Als jong lid vond ik het ontzettend jammer dat de padvinderij aan het begin van de oorlog werd verboden. Maar we gingen ondergronds verder. Regelmatig werden we er met z’n tweeën met een bakfiets op uitgestuurd om voorraden op te halen of voedselpakketten weg te brengen. Achteraf besef je pas dat ook dat niet ongevaarlijk was.”

Fiets zonder banden

 

“Tijdens de oorlog hebben we meerdere strenge winters meegemaakt, met pákken sneeuw. Dan ging ik met een fiets zonder banden of zadel het bos in om hout te zoeken; kolen en gas waren enorm schaars. Dat waren lange, doodvermoeiende zoektochten. Zo leer je als kind vanzelf wat doorzettingsvermogen is. Je wordt ook vindingrijk, want sportclubs of andere hobby’s waren er niet meer. Je moest zelf iets verzinnen om je bezig te houden.”

Hongerwinter

“Het was armoe troef: we hadden continu gebrek aan voedsel, kleding, schoenen. Je had nauwelijks kleren en er gingen weken voorbij zonder brood. Vaak aten we soep met maar een stuk of wat bruine bonen erin.
In de hongerwinter fietsten mijn vader en zus helemaal vanuit Hilversum naar Friesland om eten te halen. Voedsel is nog steeds heilig. Daar ga je niet slordig mee om. De tomeloze verspilling van deze tijd is me een doorn in het oog. Ik heb in de oorlog geleerd om zuinig te zijn.”

 
Razzia’s

“De voortdurende dreiging heeft op mij de meeste indruk gemaakt. Als er tijdens razzia’s huiszoekingen waren, verstopte mijn vader zich op zolder. Ook heb ik een groot gat onder de vloer mee helpen graven, waar mijn oudere broer in ging zitten. Hij had al wél de leeftijd om tewerkgesteld te worden. Urenlang zat hij daar in zijn eentje in het stikdonker, tot de kust weer veilig leek.”

 
Schril contrast

“Ik weet nog goed hoe schokkend ik, zo jong als ik was, de capitulatie vond. We hadden verloren van die vreselijke dictator die we telkens op de radio hadden horen bulderen. Als jongetje leerde ik door de ernst van de oorlog dat het leven ook zwaar kan zijn. Ik ervoer het belang van doorzetten en durven. Dat staat in schril contrast met de welvaart van nu, met uitwassen als voedselverspilling en drugsgebruik.”

#MyBridge2

“Welke invloed heeft oorlog op jou leven?”

“De voortdurende dreiging heeft op mij de meeste indruk gemaakt”

Cor van de Velden was negen jaar toen de oorlog begon. Hij heeft nog veel herinneringen aan de jaren ’40-’45.

“Als jong lid vond ik het ontzettend jammer dat de padvinderij aan het begin van de oorlog werd verboden. Maar we gingen ondergronds verder. Regelmatig werden we er met z’n tweeën met een bakfiets op uitgestuurd om voorraden op te halen of voedselpakketten weg te brengen. Achteraf besef je pas dat ook dat niet ongevaarlijk was.”

Fiets zonder banden

 

“Tijdens de oorlog hebben we meerdere strenge winters meegemaakt, met pákken sneeuw. Dan ging ik met een fiets zonder banden of zadel het bos in om hout te zoeken; kolen en gas waren enorm schaars. Dat waren lange, doodvermoeiende zoektochten. Zo leer je als kind vanzelf wat doorzettingsvermogen is. Je wordt ook vindingrijk, want sportclubs of andere hobby’s waren er niet meer. Je moest zelf iets verzinnen om je bezig te houden.”

Hongerwinter

“Het was armoe troef: we hadden continu gebrek aan voedsel, kleding, schoenen. Je had nauwelijks kleren en er gingen weken voorbij zonder brood. Vaak aten we soep met maar een stuk of wat bruine bonen erin.
In de hongerwinter fietsten mijn vader en zus helemaal vanuit Hilversum naar Friesland om eten te halen. Voedsel is nog steeds heilig. Daar ga je niet slordig mee om. De tomeloze verspilling van deze tijd is me een doorn in het oog. Ik heb in de oorlog geleerd om zuinig te zijn.”

Razzia’s

“De voortdurende dreiging heeft op mij de meeste indruk gemaakt. Als er tijdens razzia’s huiszoekingen waren, verstopte mijn vader zich op zolder. Ook heb ik een groot gat onder de vloer mee helpen graven, waar mijn oudere broer in ging zitten. Hij had al wél de leeftijd om tewerkgesteld te worden. Urenlang zat hij daar in zijn eentje in het stikdonker, tot de kust weer veilig leek.”

Schril contrast

“Ik weet nog goed hoe schokkend ik, zo jong als ik was, de capitulatie vond. We hadden verloren van die vreselijke dictator die we telkens op de radio hadden horen bulderen. Als jongetje leerde ik door de ernst van de oorlog dat het leven ook zwaar kan zijn. Ik ervoer het belang van doorzetten en durven. Dat staat in schril contrast met de welvaart van nu, met uitwassen als voedselverspilling en drugsgebruik.”

Wil je meer weten over CCV?

Neem dan eens een kijkje op de website!